باز درچهره ى خاموش خيال خنده زد چشم گناه آموزت باز من ماندمو در غربت يار حسرت بوسه ى هستى سوزت باز در خلوت من دست خيال صورت شاد تورا نقش نمود بر لبانت هوس مستى ريخت در نگاهت آتش طوفان بود...